Margalliti
HOME HET SCHIP DAGBOEK - BvZ LOGBOEK - route FOTO'S LINKS


BvZ 6:
September 2006 (3)

Orkaan Gordon, losgeslagen mooring in Muros


terug naar BvZ-overzicht
meer foto's bij BvZ 6
naar vorig BvZ      naar volgend BvZ



Portosin

De afgelopen dagen waren weer vol avontuur, zoals jullie inmiddels van ons gewend zijn geraakt. Nu het zout weer is neergedaald, is het tijd geworden daarover te vertellen.

Mooring in Muros

In ons laatste verslag liggen we in de baai van Muros (aan de Ria de Muros) aan een spiksplinter nieuwe mooring (ankerboei). We hebben die uitgekozen vanwege de glimmend nieuwe rode bal die aan de oppervlakte drijft aan het einde van een armdikke ketting die wij kunnen zien door het heldere water. Onze eerste gedachte is dat het een nieuwe EG gesponsorde mooring is met een stuk beton onderaan de ketting volgens eg-voorschriften en isonormen gefabriceerd. Kortom wij voelen ons helemaal veilig. En groot voordeel: een mooring kost hier geen geld.

Weerbericht (bron: LMJGoud 1 ste officier a/b Margalliti)

Het weerbericht dat we op de navtex ontvangen begint steeds dreigender te worden, wij besluiten om nog een dagje langer te blijven. Er wordt nl. melding gemaakt van een orkaan met de naam Gordon. Op zich gaan orkanen die ontstaan voor de kust van West Afrika in deze tijd van het jaar richting het Caraibisch gebied en de kust van Florida. Deze Gordon echter heeft een ander reisje in gedachten, en wil ons in noord Spanje met zijn aanwezigheid verblijden. We zullen getrakteerd worden op winden met een sterkte van 9 bft.
Schoonzus Ineke belt bezorgd met het weerbericht, we stellen haar gerust met de mededeling dat we in de baai blijven.

Voorbereiding op de storm

Ter voorbereiding op de storm zetten we allereerst een extra zware lijn aan de meerboeilijn vast. De zeilen worden goed vast gemaakt, schoten om de voorzeilen gedraaid, vallen opgeschoten en vastgezet, alle losse spullen van dek (behalve Laura's gympies).
De baai van Muros ligt bovendien achter een aantal heuvels die veel bescherming bieden tegen zuidwesten winden. Laat Gordon maar komen.

Wachten

Als je voor je gevoel alles in gereedheid hebt gebracht, wil je het liefst dat de show begint en dat het snel over is. Normaal komt slecht weer eerder dan voorspelt, nu niet. In de loop van de avond waait het zo'n 25 a 30 knopen (6 bft) maar daar wordt je in een baai niet nerveus van. Toch je slaapt niet rustig. Een onrustige nacht waarin het gaande weg steeds harder begint te waaien.

Partytime

Zo tegen zessen 's ochtends, het is nog pikdonker, zitten we beide, aangekleed, in het stuurhutje te kijken wat er buiten allemaal gebeurt. Alle vissersschepen liggen veilig in de haven, een joekel van een zeesleper/rescue boot van het formaat Smit internationale ligt bij ons in de buurt voor anker en om ons heen een Engelse boot voor anker en een Frans stel uit Mauritius met de Lifekla, waarmee we die dag hebben kennis gemaakt, naast ons aan een andere mooring. Al deze schepen trekken heftig aan hun lijnen en kettingen.

Het anker van de Engelsman vergaat als eerste en wij kunnen hem niet waarschuwen, gelukkig worden ze op tijd wakker en varen vooruit om opnieuw te ankeren. Later vergaat hun anker opnieuw en worden ze door de wind op het strand gezet. Het anker van de sleper krabt ook, er wordt een tweede anker uitgezet. Wij houden voortdurend met een peiling op de kant onze positie in de gaten.

Net nadat we constateren dat onze positie t.o.v. de Banco Pastor goed blijft, beginnen we naar achter te verleieren. Inmiddels staat de wijzer van onze B&G windmeter strak tegen de pin dwz 60 knopen in landtaal windkracht 11 a 12. We gieren als een gek van stuurboord naar bakboord. Af en toe hebben we water in het gangboord van de helling die je maakt aan het einde van zo'n slinger.
Om het apocalyptische beeld te vervolmaken begint de straatverlichting van het stadje eerst te knipperen om vervolgens helemaal te doven. De stroom in de stad is volledig uitgevallen. Het enige dat je nog hoort is de wind en de alarminstallatie van Banco Pastor.
Het is de hoogste tijd om de motor de starten. Good old Perkins laat ons gelukkig niet in de steek. Met ons oliegoed aan naar buiten en 'havenvaren'. Drie kwart vol gas en sturen als een gek om de boeg in de wind te houden. Ondertussen hebben we nog wel een ketting en de onbekende overblijfselen van een mooring aan onze boeg hangen. We zijn wederom erg dankbaar voor de beslissingen van meneer Rauch de Duitser die de Margalliti had laten bouwen en liever iets meer pk's aan boord had. Met een 6 pk per ton industriemotor kom je niet snel te kort.

Ineens komt een gympje van Laura voorbij en verdwijnt in de golven. We hebben onze achilles rubberboot achter de Margalliti laten hangen, met de gedachte 'je weet maar nooit'. Achteraf heb ik daar wel spijt van. De laatste twee uur hangt het bootje van 2,6 mtr lengte als een clubvlaggetje achter de hekstoel te waaien. Gelukkig is hij erg stevig gefabriceerd. Bravo Achilles.

Zo varen we een uur of twee tot om een uur of negen de wind gaat liggen en het weer daglicht wordt. We kunnen eindelijk de extra lijn die we met een drietal halve steken achter een knoop in de mooringlijn hebben vastgemaakt los krijgen, en verplaatsen naar een andere oude mooring.

Koffietijd

Het is de hoogste tijd om koffie te zetten en na te praten over alle gebeurtenissen. Eigenlijk hebben we de storm goed overleeft en op het bijbootje en het "gympie" van Laura na de juiste dingen gedaan. Hopelijk draagt het bij aan het zeilers eelt op onze zieltjes.
De Engelsman is bij het eerste hoogwater weer losgekomen en ligt daarna gewoon weer voor anker in de baai, met de Franse Lifekla is niets gebeurd die hadden meer geluk met hun mooring. Waren wel angstig geworden doordat de Engelsen en wij van onze plek waaiden.

Les

Neem nooit een nieuwe mooring maar liever eentje met roest, mosselen of andere tekenen van ouderdom, gebruik en degelijkheid. Een ketting met wat roest is nog lang niet door.

Vervolg

Vrijdags hebben we de tijd genomen om de boot aan de buitenkant schoon te maken. Met mijn zwembroek en mijn oranje strandschoenen (dan ben ik pas eng) en de dekwas pomp aan alle zwarte bagger weggespoeld. Lau met een lauw sopje de ramen en het lakwerk naspoelen (het ziet er niet voor niets na zevenentwintig jaar nog zo goed uit). Rest van de dag uitgerust en gelezen.

Zaterdag lijkt het wel weer te gaan en willen we weer eens aan een steiger liggen. Aan de overkant van de baai ligt een dorpje Portosin waarvan de jachthaven enthousiast wordt beschreven voor wat betreft de voorzieningen. De wind is redelijk, ofschoon voor ons uit de verkeerde hoek, maar het is maar 5 Mijl en we zullen op de motor even naar de overkant gaan.
Er staat een gemene swell, binnen 5 minuten krijgen we al zo veel water over dat we tot op de draad nat zijn.

In Portosin staat Eric van de Lahaina en Marieke al op het ponton klaar om een lijntje aan te nemen. 's Avonds in het clubhuis praten we met z'n vieren bij onder het genot van een biertje.

De excursie die we voor vandaag hebben gepland verregent volledig. De optimistenclub vaart in de haven ondanks het barre weer. Zo ben ik zo'n veertig jaar geleden in een Flits begonnen op de Loosdrechtse plassen. Hier vaart de toekomst. Onze volgende stop wordt waarschijnlijk Bayonna, vlak bij Vigo en de laatste serieuze jachthaven voor de grens met Portugal. Als het een beetje meezit ontmoeten we daar de Klef weer.
Onze Franse vrienden Patrick en Robert en Anne van de Lifekla moeten dit jaar nog naar Mauritius, dus die zijn wat gehaaster dan wij. Ik kan hun vorderingen bij houden omdat we een korte golf frequentie afspreken waarop we af en toe contact zullen houden. Eindelijk gebruik ik de ssb zender. Marcom a toch niet voor niets gehaald.

Vanaf ons " Pied--Mer " een warm salut.


terug naar boven



meer foto's bij BvZ 6
naar vorig BvZ      naar volgend BvZ