Jaap de Voogd en Laura Goud
HOME
home
BLOGBOEK
blog-book
DAGBOEK - BvZ
diary - NfM
LOGBOEK - route
LOG - route
FOTO'S - VERZAMELINGEN
pictures - collections
HET SCHIP
the ship
LINKS
links

BvZ 43:
december 2012

Trinidad

     NfM 43 - december 2012
    Trinidad


 back      next  

De kant op

"Knock, knock, knock... Margalliti...! Margalliti...!", de werfbaas staat te springen op de steiger. "We want to get you out NOW...". Het is 07.00 in de morgen. De afspraak was 11.00 of 13.00 uur. "It's because of the tide and the current... Later it will be too strong!"
We vinden het best.

Wat is het allemaal snel gegaan. Over een uurtje staan we hoog en droog op de kant. Daar is wel wat aan vooraf gegaan...

      On the hard
    "Knock, knock, knock... Margalliti...! Margalliti...!", the yardmanager is jumping up and down the pontoon. "We want to get you out NOW...". It's 07.00 in the morning. We have an appointment for 11.00 or 13.00 hrs. "It's because of the tide and the current... Later it will be too strong!"
    We don't mind.
    How time flies. In an hour or so, Margalliti will be safe and dry on the hard. But it was a long way to get there...



Een klein sprongetje terug naar Cabo Verde

Veel te kort zijn we geweest op deze archipelago. De aandacht is voornamelijk gericht op de oversteek.
Toch spenderen we een paar gezellige daagjes en avondjes in Mindelo.

      A small flash back to the Cabo Verde
    Far to short we are on this archipelago. We are focused on the crossing. However, we did spent a couple of nice days and evenings in Mindelo.


Heerlijke, meeslepende Cabo Verde muziek
Beautiful, sweeping-up Cabo Verde music

De sailorsbar met uitzicht op, hoe kan het ook anders..., de haven.
Sailorsbar with view on... the harbour ofcourse!


Ha, ha, een beetje geschiedvervalsing. De rest van de straten zijn wel geplaveid.

Haha, a little bit of colouring reality.
All the other streets are paved.


Een als palmboom vermomde zendmast. Een ideetje voor al die lelijke windmolens?

An antenna-mast pretending to be a palmtree.
A brilliant idea for the ugly windgenerators.


En de grote oversteek

In één woord: geweldig. Wat hebben we genoten en wat een groot verschil met onze ervaring van zes jaar geleden.
Zelfverzekerd en ontspannen gooien we los in Las Palmas. Geen buikpijn, geen zwarte vlekken voor de ogen, geen nervositeit. Alleen een grote nieuwsgierigheid naar wat komen gaat. En we hebben geluk. Het wordt een ideale oversteek. Alleen de eerste tranche naar de Cabo Verde is ruw, maar we zijn voorbereid. We weten dat het soms niet leuk is. Maar we weten ook dat we het aankunnen en de boot al helemaal.

Wat is nou het verschil met vorige keer? We krijgen onze vinger er niet helemaal achter. Maar de volgende zaken spelen zeker een rol:
  • Veel meer ervaring met grote oversteken.
  • We zijn uitgerust. Zes jaar geleden vertrokken we oververmoeid uit Holland, al laat in het seizoen. Een race tegen de klok en het weer.
  • De windvaan "Indy" als hoofd-stuurautomaat. En zo geen zorgen over onbetrouwbare en stroomvretende stuurhulpen.
  • Een zonnepaneel voor de noodzakelijke electriciteit.
  • Een ijskast voor gemakkelijkere fouragering.
  • De FBB voor betrouwbare communicatie i.g.v. (medische) nood.
  • En peterselie in de oren tegen al het goedbedoelde gewouwel van de "beste stuurlui aan wal", dat alleen maar voor onrust zorgt.
En ach, misschien is het wel de leeftijd. We worden ouder, de tijd dringt. Het is nu of nooit.

      And the crossing
    Just one word: great! How we enjoyed it en how big the difference with our attempt 6 years ago.
    Self confident and relaxed we leave Las Palmas. No stomach pains, no black outs, no fears. Only curiosity for what will come. And we are lucky. It's a "milky run". Only the first part to the Cabo Verde is tough, but we are prepared. We know that sometimes it's nasty. But we also know we are capable to cross, and so is Margalliti.

    We keep wondering about the big difference between this and last time. We still don't know. But a few things certainly contribute:
    - Much more experience with big crossings.
    - We are relaxed. Six years ago we were in a hurry. We left Holland too late in the season. It became a race against the clock and the weather.
    - The windvane autopilot "Indy". So no worries about an unreliable and power-consuming steering-aid.
    - A solarpanel for more electricity.
    - A fridge, so easier stocking up.
    - The FBB for reliable communications in case of (medical) emergencies.
    - And persil in our ears to avoid friendly but unwanted advice from other so called sailors.

    And maybe it's just our age. We are getting older, we are running out of time. It's now or never.

Trinidad

"Land in zicht...!", Jaap ziet Trinidad als eerste. We zijn al dagen in conclaaf over wanneer je dat zou kunnen zien. Er zijn natuurlijk mooie formules* voor, maar de bergen geven geen licht en gaan op in de grauwe lucht.

* 2,03 x (V hoogte object in meters + V hoogte oog in meters) = afstand in zeemijlen.

We zien Trinidad op Jaaps verjaardag, maar er gaat nog een hele nacht overheen, voordat we mogen aantikken.
Ons mooie lijstje met alle vuurtorens die we zouden moeten zien, is nutteloos. Alleen het vuur op Tobago is aan, althans volgens ons. We zijn blij dat we met daglicht de laatste mijlen doen.

Direct na aankomst moeten we ons melden bij de immigratie en de douane. (Wat is het verschil?) We moeten allebei in nette kleding acte de presence geven. Maar dat is alles, het valt erg mee qua rompslomp en snelheid.

Met een plek krijgen in de jachthaven van Crews Inn zijn we minder fortuinlijk. Het is vol, alleen nog een plaats op de steiger voor 60-voeters.

Een mooie plek met uitzicht over de hele baai, maar je betaalt dan ook voor 60 voet. Het is niet anders, we willen niet voor anker met alles wat we nog moeten doen.


Ja, we weten het. T'is niet geheel conform vlag-etiquette. Maar ze kleuren zo leuk.

      Trinidad
    "Land ahoy...!", Jaap is the first to spot Trinidad. We are debating already for days about when you can see land. Ofcourse you have nice formula's*, but the mountains are not illuminated and disappear in the grey skies.

    * 2,03 x (V height object in meters + V height eye in meters) = distance in nautical miles.

    We spot Trinidad on Jaap's birthday, but it will take another night before we reach land. Our list with lights we are supposed to see is useless. Only Tobago's light is on, at least that's what we think.
    We are glad we sail the last miles during daytime.

    Immediately after arrival we check in at customs and immigration. We both have to present ourselves in our best clothes. But that's all. Actually it goes quite efficient and fast.

    Getting a place in the harbour of Crews Inn is not that easy. The marina is full apart from a space on the 60-ft pontoon. A beautiful spot with a view on the entire bay, but you have to pay as if you were 60-ft. Bad luck, but we don't want to go on anchor considering all work we have to do.



A berth with a view


Not so nice, but necessary

Margalliti wordt veranderd in een Bedoeďenen-tent. Het is warm en nat (lees: snikheet en zeiknat).
Bovendien is het oppassen geblazen voor de mug met de gestreepte trui. Het Dengue-virus waart hier rond. Dus ook overal extra horregaas en klamboes. Het smeren met Deet proberen we te minimaliseren in het kader van: "het middel is erger dan de kwaal". Pff...

      Margalliti is covered with tents. It's warm and humid (read: stinking hot and soaking wet).
    On top of that we have to watch out for the muskito with the striped jacket. Dengue fever is very common here. So we place everywhere extra muskito-nets. Using the Deet we try to minimize, it's horrible (and sickening) stuff. Pff...

Waar de kant op?

Jaap werkt zich in het zweet om alle werven langs te lopen en te onderzoeken wie zich voor ruim een jaar mag opwerpen als pleegouder voor onze Margalliti.
We kiezen voor Peake's. Dat is gelijk ook de duurste, maar deze heeft een high-security afdeling, is schoon en er loopt niet te veel vreemd volk. Het management is efficient en lijkt betrouwbaar. En Jaap weet een mooie deal te sluiten. We zijn content. De afspraak is 13 december het water uit.

Een week van inpakken, schoonmaken, poetsen volgt. Alle zeilen, schoten en vallen moeten zoet gemaakt worden. Nogal een karwei met al die buien. Het wil allemaal niet drogen en alles stinkt inmiddels naar oude vaatdoek. Om moedeloos van te worden.

Binnen kuisen we met azijn. Beuh... weliswaar minder stank dan de oude vaatdoek, maar zeker niet aangenaam. Azijn schijnt een prima remedie te zijn tegen de mini-mieren, die hier in miljardvoud rondracen.

En onszelf poedelen we elke namiddag af in het zwembad van het hotel. Koel water, exotische vogeltjes, ligstoelen, kleurrijke bloemen en we zijn weer fit... voor eventjes.

"Watched sheets never dry"




      Jaap is working his a.. off visiting all the yards to determine which one is the best one to act as a foster parent for our Margalliti for the next 14 months.
    We choose Peake's. That's also the most expensive, but it has a high security department, it's clean and not too many weird people are allowed on the yard. The management is efficient and looks reliable. Jaap closes a nice deal and we are happy. Margalliti will be hauled out on december 13th.

    A week of hard labour follows. All sails, sheets and ropes have to be sweetened. A nasty job with all the rainfall. It's clean but doesn't dry and after a while everything starts to stink like an old kitchen cloth. Disencouraging.
    Inside we clean with vinager. Beuh... although it's not as stinky as the kitchen cloth, it's not an ocean-breeze. But they say it's a perfect remedy against the mini-ants you see here by the billions.

    And we? Every afternoon we jump into the hotel-pool. Cool water, exotic birds, deck chairs, colourfull flowers and we are fit again... at least for half an hour.


Boat-boy



Hector waakt 's nachts en op zon- en feestdagen


"I will look after your boat...", belooft Barry met een grote greins. "Only 800 Teetee dollah a month...". Dat is ongeveer 100 US dollars.
We lopen door.

De volgende dag fluit hij mij aan. "You say it's only switching on the electricity?...O.k., then I do it for 400 Teetee dollah..."

Ronnie, de Hindoestaan moet erover nadenken. We weten wat hij verdiende per maand bij anderen. Dat plus 10% is nog niet genoeg.
"It's a much bigger job...", legt hij uit. "No...", zeggen we, "It's the same job but for a longer period, so you earn more". Hij schudt zijn hoofd, "I will tell you tomorrow".

De volgende dag is Ronnie te laat met zijn beslissing, we hebben gekozen voor Andy. Een electricien, die elke maand de switch van de walstroom voor een dag komt aanzetten. Dat doet hij voor een aantal schepen op de high security afdeling. Hij mag alleen niet óp de schepen komen. En dat willen we ook helemaal niet.

Wat we wel willen is een huifkar om Margalliti. Als extra bescherming tegen de meest extreme zon (en regen). Anders gaat je teakdek en al het overige hout naar de gallemiezen. En het wordt binnen ietsje minder heet (hopen we).

      "I will look after your boat...", Barry promises with a big smile. "Only 800 Teetee dollah a month...". That's approximately 100 US$.We walk on. The next day he whistles to me. "You say it's only switching on the electricity?... O.k., then I do it for 400 Teetee dollah..."

    Ronnie, the Hindu, has to think about it. We know what he earned per month from friends. That, plus 10% is not yet enough.
    "It's a much bigger job...", he explains. "No...", we say, "It's the same job but for a longer period, so you earn more". He shakes his head, "I will tell you tomorrow".
    The next day Ronnie is too late with his decision. we choose Andy, an electrician, who comes every month to switch on the electricity to charge the batteries. He does this work for a couple of boats on the high security part, but he is not allowed to get up ón the boats. And that's perfect, we don't want that at all.

    What we do want is to make a tent over Margalliti. Extra protection against the most extreme heat (and rain). Otherwise you can throw away your teakdeck and brightwork. And inside it will stay a tiny little bit cooler (we hope).

Te water

De dag voor lift-out trekken we al in het hotel van Peake's. We mogen op de high security afdeling niet op Margalliti slapen. Gelukkig maar, want we kunnen inmiddels wel wat comfort in de vorm van douche en airconditioning gebruiken. We hebben een vriendelijke kamer met veranda en uitzicht over de baai.

Jaap zit al op de veranda op me te wachten als hij met lede ogen een onvermijdelijk ongelukje ziet aankomen. Ik klim over de preekstoel van Margalliti om de sprong naar de steiger te maken. Op hetzelfde moment pakt een hekgolf van een veel te snel passerend schip Margalliti omhoog en de afstand wordt te groot voor de lengte van mijn benen. Ik kan niet meer corrigeren. Te moe en te slipperig. PLONS... in de plomp, inclusief rugzak met Ipad en camera. Ik probeer nog de rugzak snel op de kant te gooien en de Ipad eruit te halen. Maar helaas, het leed is al geschied. Zowel Ipad als camera vinden zwemmen niet leuk.

We moeten op zoek naar ons kerstcadeau (kerst 2018 is dit inmiddels). Eentje met anti-slip en spatwaterbestendig hoesje.





      In the water

    The day before lift-out we check in Peake's Hotel. On the high security part of the yard, we are not allowed to stay on board. Luckily, because we can use some more comfort including shower and airconditioning. We get a friendly room with a veranda and a view on the bay.
    Jaap is already waiting for me on the veranda, when he has to witness an unavoidable accident. I'm climbing over the pushpit to jump on the pontoon, but on the same time the wake of a passing ship lifts Margallit and the distance between the boat and the pontoon gets to big for the length of my legs. I can't adjust anymore, too tired and slippery. Plons... into the water, including my bag with Ipad and camera. I try to throw the bag on the pontoon and save the Ipad, but it's too late. Ipad and camera don't like swimming.
    We have to go look for our christmas present (by now, that's christmas 2018). One with a tough outdoor-cover.





Antigua

Hoogste tijd om te verschepen naar ons nieuwe onderkomen. Trinidad zullen we als we terug komen beter verkennen.

Een nieuw avontuur.
Eerste stop: Nelson's Dockyard op Antigua. De marina voor de happy few.

      By now, no moment to lose. Off to our new home. Trinidad we will explore when we get back.
    A new adventure.
    First stop: Nelson's Dockyard on Antigua. The marina for the happy few.



Trinidad / Margalliti weer en -tijd

    Trinidad / Margalliti weather and -time


Chaguarama's Bay
Trinidad


UTC (= GMT)




top

 back      next  

naar BvZ overzicht        back to NfM index