Margalliti
HOME HET SCHIP DAGBOEK - BvZ LOGBOEK - route FOTO'S LINKS


BvZ 8:
Oktober 2006 (1)

Viano do Castel, Port proeven, Laura kwijt


terug naar BvZ-overzicht
meer foto's bij BvZ 8
naar vorig BvZ      naar volgend BvZ



Architectuur notitietje

We waren gebleven in Viana do Castelo, alwaar we ons een ongeluk hebben gefietst in het prachtige stadje. Wat opvalt is de explosie van moderne architectuur. Mogelijk gemaakt met zo'n 40 mio EC subsidie. Ik heb begrepen dat veel architecten in Portugal, na de omverwerping van de dictatuur in 1976 (de anjer revolutie) een enorme vrijheid hebben gevoeld en gekregen om nieuwe moderne gebouwen te realiseren. Veel combinaties ook van oud en nieuw die ik goed geslaagd vind. Eigentijdse vormen, materialen, details naast herstelde oude bouwdelen spreekt mij erg aan, omdat het respect toont voor wat eerder ook met inzet en vakmanschap is bereikt.
Wat mij verder opvalt is de ogenschijnlijk achteloze aandacht voor de omgeving van een gebouw de straatjes de pleinen, de steegjes, de achterkanten, de boulevards, in vergelijking met Nederland worden hier veel meer duurzame materialen gebruikt en die worden vervolgens ook nog eens mooi gedetailleerd.
Een andere plek in Europa waar dat verschrikkelijk mooi is geslaagd is het project Anker Brucken in Oslo, waar op het terrein van de voormalige Anker scheepswerf een prachtige nieuwe stadswijk is verrezen met eenzelfde aandacht voor detail en achterkanten van gebouwen.

Gezellige laatste avond

Al fietsend door de stad proberen we een restaurantje van onze gading te vinden, wat met de Portugese etenstijden nog niet eens simpel is. We begrijpen nog steeds niet goed hoe je 's avonds om een uur of tien nog kunt beginnen zwaar te tafelen als je de volgende dag om een uur of negen weer fris aan het werk moet gaan. Alleen al qua spijsvertering lijkt het mij verre van ideaal.
In ieder geval besluiten we om naar de haven terug te fietsen en naar een nieuw complex aan de kade tegenover de jachthaven te gaan kijken. Blijkt dat dus een nieuwe eetsensatie te zijn met wel 6 of 7 verschillende soorten restaurants cafés en een discotheek. Wij kiezen voor een Braziliaan en eten helemaal geweldig in een afgeladen zaak. Met life muziek alles erop en eraan. Tot slot nemen we nog een afzakkertje in de zeilclub. ook erg leuk en zo'n hele avond met z'n tweeën kost dan ongeveer 60 euro.

Op de ponton staan twee Portugezen die goed Engels spreken onze boot te bewonderen. We nodigen ze uit aan dek voor een allerlaatste portje. Ze werken voor Duitse bedrijven en hebben regelmatig met Nederlandse managers te maken. Ze vinden ons nogal direct en onverbloemd spreken, en kunnen dat soms ook nog waarderen, met name als er moeilijke problemen moeten worden opgelost.

Povoa de Varzim

De ochtend van 5 oktober gooien we met spijt los om naar Povoa de Varzim te varen. Op de valreep krijg ik het idee dat er een ophaalbaar bruggetje wordt gebouwd over de jachthaven entree dat wel eens een ontwerp zou kunnen zijn van Calatrava. Een architect die beroemd is geworden onder meer met zijn ontwerpen voor bruggen.
Misschien als Marieke dit leest en nog in Viana komt kan ze er naar vragen, ben wel benieuwd.

In de pilot wordt hoog opgegeven van Povoa de Varzim, wij zijn er niet zo heel enthousiast over, de staf in het haven kantoor is weliswaar erg enthousiast en hulpvaardig, maar de stad zelf heeft een hoog Zantvoort gehalte. Het haventerrein zelf is redelijk rommelig en er verblijven nog al wat mensen die erg lang onderweg zijn en ontheemd lijken. Als je aankomt weten ze alles al beter voordat je een voet aan land hebt gezet, schepen en mensen zien er beide erg onverzorgd uit en we vinden het plaatje niet erg inspirerend. Afrekenen en volgende morgen snel weg dus.

Leixeos/Porto

De kust van Portugal afreizen en Porto overslaan is natuurlijk een doodzonde die wij niet begaan. Alleen in Porto zijn ze zo bezig met de toeristen zelf over de rivier te vervoeren dat ze liever geen jachies ontvangen. Bovendien blijkt de rivier de Douro een soort open riool te zijn waarvan in het recente verleden bezoekende zeilers erg ziek zijn geworden. We gaan dus naar Leixeos. iets ten noorden van Porto, en in praktijk een soort voorstad. In de bus en de metro merk je amper dat het twee verschillende steden zijn.

Dipdiedip

Een deel van de dutch gang is er ook. We horen iets meer over de eerder gemelde vermistte zeilers. Het blijkt inderdaad om een Spaans zeilschip te gaan. Ze hadden problemen en konden niet meer vrij varen van de breakwater, en zijn daar bovenop geklapt, schip kapot. Mensen op de pier proberen vergeefs de bemanning te helpen. Voor hun ogen verdrinken de twee Spaanse zeilers in een woeste zee. Reeds de volgende morgen worden restanten van het schip door strandjutters voordat de politie iets heeft kunnen onderzoeken, van het strand weggenomen.

Eric (van de Lahaina) heeft het zien gebeuren en is er daags nadien als wij aankomen nog ziek van. Met vrouw en twee baby's geeft het te denken. 's avonds praten we er over, we zijn niet de enigen die af en toe stil staan bij wat we doen. Het bespreekbaar maken is vaak al genoeg om toch weer door te gaan. Er zijn tenslotte ook veel mooie momenten.

Porto

De volgende dag besluiten we naar de stad te gaan, met het openbaar vervoer nota bene. Keurige bussen. Onwennig verkennen we deze grote stad. eigenlijk kom je met de benenwagen niet veel verder dan een paar vierkante kilometer

Laura loopt weg

Als we uit de bus stappen is een van de eerste gebouwen meteen geweldig een boekhandel gebouwd in het begin van de vorige eeuw, met een interieur en trappenhuis waar Donner verliefd op zou worden. Ik verlies mezelf direct in het interieur en de afdeling architectuurboeken waar ik onder meer een verzamelwerk tegen kom van twee Duitse onderzoekers die de architectuur in Portugal na de anjer revolutie in kaart hebben gebracht.
Lau heeft het iets eerder dan ik gezien en meldt dat ze naar buiten gaat. Als ik even daarna ook buiten kom zie ik haar in geen velden of wegen. Plotseling meen ik haar te zien aan het einde van de straat, en balend dat ze al vooruit is gelopen, probeer ik haar in te halen. Voordat het zover is, is ze helemaal weg, ik begrijp er niets meer van.
Ongerust loop ik een halve kilometer op en neer en kijk ondertussen in alle winkels (alsof dat een hobby van Lau zou zijn). Na drie keer heen en weer besluit ik terug te gaan naar de boekhandel. Tot mijn grote verbazing staat ze voor de winkel, ik barst van opluchting in woede uit, 'dat ze niet bij me weg moet lopen zonder iets te zeggen', maar 'jongen', zegt ze 'ik sta al een half uur geduldig op je te wachten.' We zijn weer helemaal verliefd.

Don Tonyo

Helian Ophorst de lieve vriendin van mijn vriend Jarmo, had ons een adres aan de kade gegeven waar we absoluut heen moesten om de groeten van haar te doen en om vervolgens de royal treatment te ondergaan. 'Don Tonyo', Roberto, is helaas niet in de stad. Het verhaal achter de naam van het restaurant spreekt me wel aan. Tonyo betekent namelijk Jerk of Oetlul en zo noemden de Portonezen Roberto toen hij jaren geleden de oude en vervallen pakhuizen kocht om er een klasse restaurant te beginnen. Hij zou z'n geld nooit terug verdienen.
De praktijk heeft iets anders bewezen. Naast zijn 'gewone' klasse tent heeft hij langs de oevers van de Douro, nog twee hyper moderne Portugese fastfood restaurants staan. Helemaal hot qua architectuur, en op een super locatie, ze zaten dan ook afgeladen vol. Dank voor de geweldige tip Helian, we waren meteen op de place to be.

Port

Vanaf de noordoever zie je op de zuidoever de diverse Port huizen. Aangezien we nog al eens een Portje pakken wanneer de klok 'Bram schoot aan' slaat, willen we natuurlijk alles over de bereiding van Port weten. Wij kiezen voor een rondleiding met proeverij bij 'Calem' voor 2 € pp een super leuke "attractie", en slaan in de cave Calem uiteraard ook een aantal flessen in. Speciaal voor als Lars met de kerst komt neem ik een 10 jaar oude late bottled vintage mee. Later blijkt dat ik bij de supermarkt de gewone tawny had gekocht voor enkele euro's minder. Maar daar krijg je dan ook niet zo'n mooi verhaal bij.

Blijven of gaan

Altijd weer een moeilijke beslissing: als het mooi weer is wil je een dorp, stad of streek bezoeken, en als het slecht weer is wil je niet uitvaren. De zoveelste onoplosbare wiskundige vergelijking die ik me deze reis realiseer. Laura heeft zoals te doen gebruikelijk allerlei schema's gemaakt van reisafstanden en voor- en nadelen van diverse steden en dorpen met een jachthaven. Nadat ik de hoofdlijnen heb gelezen in de pilot komt er managementteam overleg en wordt een nieuwe bestemming gekozen. Eigenlijk zijn we het er tot nu toe altijd over eens wat we willen gaan doen. We besluiten een heel rijtje havens over te slaan en meteen een hoekje om te gaan richting Lissabon. Een soort appendix langs de Portugese kust dat luistert naar de naam Peniche de Cima. 126 mijl van Leixeos dus met een nachtje doorvaren komen we met daglicht aan. Zo gezegd zo gedaan.

Z of M

Wordt het Z of M of Z+M , het M woord wordt een beetje vermeden in de havens merken we, gelukkig hebben wij een motorsailor volgens velen, dus daar hoeven we niet meer over in te zitten. Voor ons wordt het Z+M, zeilen met een beetje motor.
Belangrijkste overweging die hierbij een rol speelt is de mogelijkheid om tijdig over te steken naar Madeira of de Canarische eilanden zouden we daartoe willen beslissen. Consequentie is dat we daarna moeten overwinteren of moeten oversteken. Alternatief is natuurlijk de Med. We gaan straks naar een internet café in het dorp hier om dit bericht te versturen naar Ralph en Axel en te zoeken naar vertrekkers die de Med hebben gekozen.
Overigens we zijn nu ten zuiden van de 40 breedte graad en hebben alles bij elkaar zo'n 1200 mijl gevaren.

Onze volgende stop wordt of Cascais of Lissabon. maar daarover later meer.

Voor nu saluut vanaf een zonnige Margalliti.


terug naar boven



meer foto's bij BvZ 8
naar vorig BvZ      naar volgend BvZ