Margalliti
HOME HET SCHIP DAGBOEK - BvZ LOGBOEK - route FOTO'S LINKS


BvZ 16:
December 2006 (2)

Las Palmas, verjaardag, voorbereidingen, kerstgedachten


terug naar BvZ-overzicht
meer foto's bij BvZ 16
naar vorig BvZ      naar volgend BvZ



The Dutch gang reunited

2/3 of the Dutch gang already in the Carieb De afgelopen dagen hebben we doorgebracht met een mengeling van gezelligheid en klussen. 'The Dutch gang' is weer compleet 'and kicking' in Las Palmas, we worden lid van de yachtclub en mogen er goedkoop drinken, gratis zwemmen en voor niks internetten. Marco en Holly, Edo en Marieke, Laura en ikzelf natuurlijk, de dagen vliegen om met een hoop plezier.

Vele discussies met ons over het oversteken en Marco verbaast ons elke keer weer met z'n nuchtere of humoristische commentaar.
Binnenkort scheiden onze wegen, Marco en Holly gaan direct naar de overkant (Barbados), Edo en Marieke gaan eerst nog even via Gomera naar de Kaap Verden en van daar naar Suriname.

Verjaardag

3 December vier ik mijn verjaardag aan boord van de Margalliti; Lau maakt de heerlijkste gerechten klaar, tortilla con papas y sebollas, gehaktballetjes in pikante saus om twee van de hoogtepunten te noemen.
The Dutch gang is uitgenodigd om het feest vanaf een uurtje of vijf te gaan vieren. En ook Holly heeft zich uitgeput in het maken van een aantal heerlijke schotels.
Marieke's speech Voor die tijd komen er nieuwe Hollanders langs voor een praatje, Sylvia en Jeroen van de Netjer, ze waren ook op de vertrekkersbijeenkomst, ze kennen elkaar nog maar kort, en zijn met een recent gekochte Koopmans van wal gestoken. Ook wel stoer. Ik vraag ze aan boord en ga er van uit dat ze vanzelf wel merken dat er een feestje gaat beginnen. Het lijkt me niet makkelijk om zo maar in een hecht familietje te stappen. Maar als de Dutch gang compleet is, blijkt het ze prima af te gaan.

Er worden echte verjaardagslullepotten gehouden en mij het beste toegewenst. Ik ben dan ook erg blij met het elektrische wafelijzer. Ingredienten voor de eerste ronde zijn al bijgevoegd.

John Daniels

John and Jape Een volgend hoogtepunt is de fles John Daniels whisky. De grap gaat als volgt:
    Bijna iedereen weet dat het Jack Daniels is, maar je zegt in een argeloos gezelschap: "een John Daniels graag", er is altijd wel een wijsneus die dan zegt: "sorry hoor, maar volgens mij is het Jack Daniels". Dan antwoord je: "ja, maar als je hem zo goed kent als ik, mag je hem John noemen". Succes verzekerd.

Holly en Marieke zijn uren in de weer geweest om het etiket aan te passen. Thank you very much guy's, this was really 'awesome'. Holly's Nederlands gaat vanavond weer met sprongen vooruit.

Vertrek Dalliance

Op sinterklaas vertrekken Marco en Holly. De laatste fouragering van de Dalliance verloopt vol ergernis, met vergeten afleveringen en moeilijkheden met betaalkaarten. Meestal gaat het goed, maar vaak niet als het goed moet gaan. Murphies law. Holly is echter niet snel van haar stuk gebracht en blijft onvermoeibaar vrolijk. Marco haalt de laatste vijftig liter flessenwater op een paar kilometer afstand bij de supermarkt. Wandelend wel te verstaan. Het lijkt wel Afrika. Op zulke momenten realiseer je je de luxe van thuis. Het losgooien is onafwendbaar.
We worden allemaal steeds beter in afscheid nemen, misschien is het nu ook minder erg omdat we elkaar weer ergens aan de overkant gaan zien. Dat was voor ons in ieder geval niet eerder zo duidelijk. We lopen met z'n vieren naar het uiteinde van de pier om de Dalliance tot aan de horizon uit te zwaaien. Safe sailing folks.

Vertrek Klef

Standfastshirtje en Standfasteigenaar De Klef is nu ook bijna aan de beurt, Edo en Marieke nodigen ons eerst nog uit voor een afscheidsetentje in een lokaal restaurant, dat was weer erg gezellig. 's Ochtends lopen Edo en ik nog een keer de stad in om een korte golf radio te zoeken, na een bezoek aan een profizaak met profiprijzen vinden we precies de gewenste radio bij een hindoe winkel. We drinken nog wat koffie bij 'De tent op Het plein' en lachen heel wat af. Edo gaat zijn verjaardag aan boord vieren, dus er moeten wel een paar cadeautjes mee worden gegeven. Vooral de Standfastshirts doen het goed.
Aan boord van de Klef drinken we een laatste glas ter afscheid. Hopelijk zien we elkaar weer in de buurt van Martinique.

Lahaina

De Lahaina is al wat langer uit beeld, na Lagos hebben we alleen nog radio en e-mail contact, maar ook dat is goed. Erik is met een crew naar de Canaris vertrokken en gaat met een crew naar de overkant. Van de week mailde hij dat ze met een kapot roer waren uitgeweken naar de Kaap Verden. Zo te horen leek de situatie inmiddels weer onder controle, maar enkele benauwde momenten waren er toch wel. Wat me opvalt is dat Erik als een goed manager de boot onder controle heeft ondanks dat hij qua sleutelen nog niet alles zelf kan. Dat blijkt dus ook goed te kunnen. Overigens is deze reis wel een crashcursus voor hem, denk ik.

Voorbereidingen voor de oversteek

Sinds 29 november liggen we dus in de haven van Las Palmas, met een hoop mensen om ons heen die ook naar de overkant van de Atlantische oceaan gaan varen. Hier is dat uiteraard niets bijzonders, iedereen doet er tamelijk cool over, maar ondertussen is het voor de meeste lieden de eerste keer, en vraagt iedereen zich af wat er allemaal kan en gaat gebeuren, en hoe je je het beste erop kan voorbereiden.

Werklijsten

Nu wij bijna zeker zijn dat we ook gaan oversteken moeten er nog een aantal zaken geregeld worden.
Een paar puntjes:
  • Neco stuurautomaat
    Om te beginnen de Neco stuurautomaat, waarvan ik dacht dat ik het probleem met de relais contactpunten had opgelost. Gelukkig ben ik nu wel achter de oorzaak. Het regelmechanisme blijkt ernstiger slijtage te vertonen dan ik had gehoopt. Daardoor bleven de relais "hangen", en brandden de contactpunten in.
    Ik ben al dagen aan het klunen in het industrieterrein om de juiste zaken te vinden. 20 km heuvel op heuvel af voor een inbussleuteltje van 1,2 mm en twee nieuwe relais.
    Na het vastzetten van de nokken van de limit switches (waar ik de 1,2 mm inbussleuteltjes voor nodig heb) blijkt dat de nokken toch niet goed vast zitten, en de automaat de roerstand niet goed regelt. Dit is een serieus probleem.
    De huidige stand van zaken is dat ik op zoek moet naar een instrumentmaker die een paar micro onderdelen (de nokken en schroefjes) opnieuw kan maken. Het komt er op neer dat het apparaat niet meer is in te stellen omdat van drie inbus schroefjes van 3/60 inch, 2 niet meer vast gaan en 1 niet meer los gaat.
    How lucky can you get.
    Uiteindelijk sturen we het kritieke onderdeel per dhl naar Nederland waar het binnen 24 uur gerepareerd is en nu door Laura's zus wordt meegenomen, samen met de nieuwe windmolen en laptop.
     

  • Laptop
    Het laptop traject wordt gecoordineerd door Axel en Ralph, dezelfde vrienden die ook onze profi website hebben gemaakt en onderhouden. Zoals het er nu uit ziet hebben we voor de oversteek een nieuwe computer waarmee we elektronische zeekaarten kunnen lezen, en allerlei andere handige zaken kunnen doen.

    Zo hebben wij besloten om toch maar wel apparatuur te kopen waarmee we op open zee weerkaarten en weerinformatie kunnen ontvangen, we hebben immers zo veel slecht weer tot nu toe gehad, dat we liever willen proberen er buiten te blijven. En Laura is langzamerhand een echte meteoroloog aan het worden. "Adiabatische processen op het 500 Millibar niveau", gaan mijn pet enigszins te boven. Maar voor mijn huisjurist is er een nieuwe wereld opengegaan.
     
  • Rutland windgenerator
    Onze oude heeft bij nader inzien toch de orkaan Gordon niet overleeft. Vervanging van onderdelen zou duurder zijn dan een nieuwe. Een nieuwe is besteld door Harry, mijn zwager Jami regelt mijn betalingen en mijn zwager Lars en schoonzus Marijke nemen hem eind december mee, als ze hier in Las Palmas oud en nieuw komen vieren.
     
  • Rif
    En na alle stormen wilde ik ook graag een derde rif in mijn grootzeil, tegen de tijd dat het zo hard waait ga je ook je grootzeil niet meer weghalen om een stormlapje te hijsen.
     
  • Watertank
    Omdat we nu naar een gebied gaan waar de waterkwaliteit dubieuzer is willen we om de houdbaarheid van het water te verlengen, produkten daaraan toevoegen; dat is niet goed voor het inmiddels kale aluminium van de tank, dus die moet worden schoongemaakt en gecoat. Dat is veel werk waarmee we een week bezig zijn geweest. Gelukkig net voor de kerst klaar.
     
  • E-mail
    Ik heb ruzie met Planet internet. Nadat Laura in mei had geregeld dat we per 1 augustus 2006 alleen nog e-mail nodig hadden en geen internet abonnement, kregen we de toezegging dat de abonnementswijziging per 1 december kon worden geeffectueerd. Heel vreemd dat vertrek uit Nederland geen reden is om een abonnement per direct te wijzigen, maar goed over die extra kosten wilden we heen stappen. Vervolgens blijkt op 1 december dat Laura's e-mail adres is afgesloten, en dat we een extra duur internetabonnement in ons maag krijgen gesplitst. E-mails om die fouten te herstellen hebben de eerste week dat ik hier mee bezig ben nog geen resultaat op geleverd. Wordt spannend en vervolgd.

    We gaan in ieder geval alsnog het pactor modem aansluiten. Daarmee kunnen we via de kortegolfzender e-mails sturen en ontvangen. Weliswaar alleen platte tekst en geen foto's of attachements, maar wel prettig om op de oceaan (weer)berichten te ontvangen. We krijgen dan een extra e-mail adres.

Restlijst

De restlijst gaat over stormzeilen, gaten die moeten kunnen afgedicht, zoals bijvoorbeeld het luchttoevoergat voor de kachel, die we voorlopig niet nodig hebben, het extra stevig vastzetten van luiken, het inrijgen van een extra val in de grote mast, het vastzetten van de toegangsluikschotten, het voorzien van een borglijntje aan de lenspomp handle en controle op de bevestiging van het reddingsvlot.
Ik dacht dat ik inmiddels alles wel gehad had, maar als je de ellende leest die anderen hebben meegemaakt in het boek zwaar weer zeilen van Allard Coles heb je op zijn minst één slechte nacht en een weer langere werklijst. Het vervelende is dat je hopelijk nooit uitvindt of je te weinig hebt gedaan.
Fourageren doen we natuurlijk liefst zo laat mogelijk.

Waarschijnlijk begin tweede week januari is het de bedoeling om de trossen los te gooien en naar Barbados te varen, maar het kan ook nog Tobago worden of een eiland meer naar het noorden. We kunnen dat op het laatste moment nog aan passen aan het weer en onze inzichten over wat leuk is. Je hoort hier op de steigers tenslotte ook veel enthousiaste verhalen van andere zeilers. In ieder geval houden we met water en eten rekening met een overtocht van dertig dagen en hopen dat we de 2800 mijl in ca. drie weken afleggen, dat zou 130 mijl per dag (5,35 mijl per uur gemiddeld) zijn. Dat zou voor ons in ieder geval super snel zijn.

Wat betreft de communicatie zal het mogelijk iets minder worden; van de mobiele telefoon weet ik niet of hij nog werkt in de Carieb, e-mail zal wel hetzelfde blijven, hoewel voor Laura het op het moment erg lastig is. Als je in het bezit bent van een HAM radio of korte golf zender kunnen we natuurlijk uitzendtijden en frequenties afspreken. De Margalliti heeft namelijk een 250 W korte golf zender aan boord.

Kerstgedachten

Madeiriaans kerststalletje Kerst 2006 staat nu voor de boeg, en hoewel er op Gran Canaria geen sneeuw ligt maken we onze eigen kerstsfeer met een nepboompje van dertig centimeter en een stelletje gipsen kerstmannetjes. Kortom de stemming zit er helemaal in, en de hoogste tijd het afgelopen jaar te overpeinzen. Ofschoon we al lang bezig zijn met deze reis, is het op het moment supreme wel een enorme ingreep in je leven, zaak dicht, huis verkocht. Alleen nog de boot om op te leven, en weg zonder gedetailleerd plan. Dat laatste vind ik wel een enorm voordeel in vergelijking met alle reisplannen van een rondje dit of dat in een jaar. Ben je eindelijk aan het sabbaticallen, zit je nog in een race. Zoals het nu gaat is het voor ons helemaal prima. We komen leuke mensen tegen en ieder heeft zo zijn verhaal en motivatie.
Voor Laura en mij is het erg goed om na de enerverende laatste zes jaar even met afstand naar ons werk en leven te kijken, om vervolgens na te denken over wanneer we waar wat willen gaan doen. Eerlijk gezegd zijn we er nog helemaal niet uit. We zijn ook nog maar net weg. Bovendien moeten we ons nu concentreren op de oversteek. Het is toch echt een enorme plas water. Misschien krijgen we onderweg wel heldere momenten en diepe inzichten.

Ik realiseer me dat we niet iedereen het afgelopen jaar hebben kunnen bereiken, we doen ons best en dat is amper genoeg. Met onze BvZ (berichten voor zeevrienden) hopen we jullie op de hoogte te houden van wat er zoal gebeurt. Jullie verhalen houden we tegoed. Voor nu willen we jullie allemaal een goede kerst en fijne jaarwisseling wensen en natuurlijk goede gezondheid, geluk en voorspoed in 2007.

Ten slotte, we zijn enorm dankbaar voor de onvermoeibare steun van ons spontaan gegroeide walteam, Jami, Marijke en Lars, Axel en Ralf, Steven, Pieter, Harry en Ingrid, Norbert, en niet te vergeten alle vrienden die ons in het gastenboek van www.jaapdevoogd.nl hebben bezocht.
Het gastenboek is voor ons een groot succes; elke keer als we er in geslaagd zijn om een internet verbinding te vinden en te realiseren is het weer een plezierige verrassing om te zien wie in ons gastenboek heeft geschreven. Met het jaareinde in zicht willen Lau en ik dan ook iedereen hartelijk danken voor de bijdragen. We willen jullie natuurlijk graag aansporen om dat volgend jaar ook weer te doen. Immers, al zouden we willen, voorlopig kunnen we nog niet terug.

Vanaf ons Pied-a-Mer Margalliti een warm salut aan jullie allen.

Jaap en Laura



terug naar boven



meer foto's bij BvZ 16
naar vorig BvZ      naar volgend BvZ