Jaap de Voogd en Laura Goud
HOME
home
BLOGBOEK
blog-book
DAGBOEK - BvZ
diary - NfM
LOGBOEK - route
LOG - route
FOTO'S - VERZAMELINGEN
pictures - collections
HET SCHIP
the ship
LINKS
links

BvZ 47:
februari 2013

Grenada, Carriacou, Union, Bequia, St.Vincent, St. Lucia, Martinique


 vorige      volgende  

Grenada - St. George

Bijgekomen van de knobbelige overtocht en van een griepje, pompen we de bijboot op en verkennen onze omgeving.

We beginnen met de Grand Anse Bay. Het mooiste strand van Grenada, zeggen ze. Vanaf het water zien we al dat moois nog niet zo goed.

Maar dan worden we overvallen door een hoosbui en vluchten naar de kant om te schuilen onder een palmbladeren parasol van een barretje dat jammer genoeg gesloten is.
Van dichtbij krijgt dit strand ook geen 10.


We bijboteren verder. Het waterfront van St. George, de hoofdstad, ziet er lollig uit. Kleurige huisjes en winkels tot aan het water en bedrijvigheid alom.

Bij nadere inspectie zien we helaas veel armoe, rommel en politiebewaking in de winkels. Ook onze jachthaven heeft zijn beste tijd gehad en het clubhuis is leeg. Een beetje droevig is het wel.

Omdat het zondag is, gaan we lunchen aan de overkant in de nieuwe luxe marina met plaats voor superjachten. Daar is wel alles netjes aangeharkt, schoon en glimlacht het personeel je toe. Een te groot contrast...
Volgende keer toch maar doorzetten naar Hog Island in het zuiden, dat schitterend schijnt te zijn.


Carriacou - Tyrell Bay

Na zo'n 30 mijl hoog aan de wind ploeteren, valt het anker in de baai van Carriacou (onderdeel van Grenada). Hoewel er veel jachies liggen, is er weinig leven aan de kant. Het internetcafé is dicht, maar de wifi doet het gelukkig wel. We horen nog net op tijd van een vertrekkende gast het wachtwoord: "Lobsters". We loggen een beetje schuldig in, maar het ophalen van nieuwe weerberichten en e-mails staat boven de wet.


Betrapt!

Tyrell Bay - Carriacou

Steelpan

Het volgende cafeetje is wel open. Drie man en een paardenkop vullen het terras. In het open schuurtje ernaast horen we getrommel. "Een steelpan?", vragen we ons af. "Wat een rare geluiden; die moet nog veel leren!". We gaan kijken en begrijpen het dan. Een heuse Trini (zie petje), de uitvinders van de steelpan-muziek, is zijn oliedrum aan het stemmen. Met een klophamer!


Steelpan stemmen

Een echte prof uit Trinidad


We zijn sinds jaren weer in de reismodus en blijven nergens langer dan een paar dagen. M.a.w. we willen verder. Dus uitklaren in de winderige, volgende baai en hup, aan de wind naar Union Island.

Union Island - Clifton Bay

Ondanks de drukte, kiezen we voor de baai aan de oostkant van het eiland. Een gek idee: slechts een koraalrifje scheidt de kalme baai (qua golven, niet qua aantal boten) van de Atlantische Oceaan.
Hier krijgen we een beetje het reisfolder-gevoel. Turquois water, wit strand, kokospalmen en... haaien!

Deze liggen in het bassin voor het restaurant. Aangezien niet duidelijk is of ze via de grote buis die het bassin verbindt met de baai naar buiten kunnen, gaat Laura vandaag niet zwemmen.

Peace and relax!

Voor Margalliti nemen we een mooring-buoy* vlakbij het rif.

* Een boei in het water waaraan je je schip vast kan maken, zodat je niet je eigen anker gebruikt en daardoor minder ruimte inneemt en er dus meer boten in de baai gepropt kunnen worden.


De boeien worden ons op de verschillende eilanden vriendelijk (tegen betaling) aangereikt door achtereenvolgens Tiger, African en Smiley. We moeten lachen om hun namen, maar zij ook om die van ons. "Yep", herhalen ze grijnzend als Jaap zijn naam zegt. "No, it's Jaaaaaaap", lachen we terug. Dan steken ze je een vuist toe waar jouw vuist tegenaan moet tikken. "Peace and relax, brother...!"


Jaap's oranje inklaarpolo. Makkelijk te herkennen en een makkelijk openingsgrapje bij de douane.

Jaap controleert de mooring-buoy op stevigheid.


Bequia - Admiralty Bay

De Tobago Cays (ook foldermateriaal met kreeften-bbq's) slaan we over. Te druk. Zo ook Mustique, het eiland voor de rijken, waar we toch niet aan land mogen omdat, naar men fluistert, de Engelse koninklijke familie er net vakantie viert. Of misschien wil Mick Jagger die daar een optrekje heeft, niet gestoord worden.

We vinden het niet erg, want zo kunnen we gebruik maken van de oostenwind om eindelijk eens lekker te zeilen.

Het blijft "aan de wind" zeilen, maar niet te "hoog". Het gaat prima, op een enkel buitje na. Maar wij zitten redelijk droog onder onze bedoeïen-tent op het achterdek, die eigenlijk te veel wind vangt. Volgende keer weghalen! Zo, glijdt Margalliti met 6 knoop naar het volgende eiland.


En de volgende mooie baai/zonsondergang

Boottaxi, bijna klaar.


Kleurrijke huisjes...


... in de hoofdstraat van Port Elizabeth.



In de grote baai van Bequia liggen we vlak bij het hoofdstadje, Port Elizabeth. Een grote naam voor de drie straten waaruit het bestaat.

Op bijboot-afstand is een heerlijk zwemstrand en ook het yachties-café, de Whaleboner, is vlakbij. De bar en barkrukken zijn gemaakt van ribben en wervels van walvissen. Het schijnt dat ze hier nog vier walvissen per jaar mogen vangen.

Het is er gezellig: de "Helena Christina" van Aad en Hella zien we, en de "Broersbank" van Hendrik-Jan. We kletsen en drinken lekker bij.

St. Vincent - Wallilabou Bay

Het laatste eiland van "St. Vincent en de Grenadines" heeft prachtige natuur, maar weinig prettige ankerplaatsen. We stoppen dus alleen in Wallilabou-bay om uit te klaren.

Een kleine baai met een douanekantoor (alleen open rond borreltijd: onhandig...!), twee huizen en een restaurant. De rest van de wallekant wordt opgesierd door de requisieten van Pirates of the Carribean. Eén van de openingsscènes is hier opgenomen. "Leuk voor de toeristen!", zeiden de filmmakers toen ze hun rommel daar achter lieten!


De steiger naar het douanekantoor is er niet meer

Decor van 'Pirates of the Carribean'


St. Lucia - Marigot Bay

Hoe noordelijker we komen, hoe rijker het wordt. De eerste stop is Marigot Bay. In elk boek over de Carieb staat hier wel een plaatje van. Leeg, zou het inderdaad zeer bijzonder zijn geweest. Een mini-baai is het, met erin veel te veel en veel te grote jachten. Wij blijven in het toevoer-kanaal liggen.


Marigot Bay,

een mooie, maar te kleine baai.


St. Lucia - Rodney Bay

Al rapido motoren we verder naar Rodney Bay. De enorme jachthaven aldaar ontvangt elk jaar de 250 ARC-rally-boten. We begrijpen waarom de ARC deze plek heeft uitgekozen: een gigantische baai die bij nacht en ontij is aan te lopen en een forse jachthaven met voldoende lege plekken.

Margalliti leggen we voor een dag aan de steiger. Lekker met water knoeien, de boot schoon spoelen, wassen en tanks vullen.

Het water is overigens niet gratis. Het gaat per 100 gallon (= 4,5 liter, zeggen ze), maar de meter zegt al dat ons rantsoen op is als de tank nog lang niet vol is. Of onze tank is gegroeid of de meter deugt niet. Ach..., ook voor de bananen, mango's, brood en andere spullen die ons worden aangeboden door de boatboys, betalen we teveel.
Het kopen bij deze tropische parlevinkers is overigens eerst even wennen, maar al snel kijken we uit naar de kleurige bootjes die hun waren langszij komen aanprijzen.




In alle folders, maar nu pas gezien, deze platte palm.

De vruchtenboer


Ruimte

We liggen nog een paar dagen voor anker in de grote baai en genieten van de "lebensraum" om ons heen. Toch lukt het andere boten om veel te dichtbij te ankeren. "Wat een idioten", vinden we. "Vast huurbakken". We maken ons druk. Haha, wat een zorgen!

Het eiland-afscheids-dineetje nemen we dit keer bij het franse restaurantje "Jambe de Bois" (houten poot) op Pigeon Island. Een soort kleine Vlaamsche-Schuur, met felgekleurde schilderijtjes, prullaria, posters van langvervlogen evenementen en planken vol boeken aan de muur. Het eigengemaakt meubilair maakt de sfeer compleet. Top!

Martinique

Al gewaarschuwd voor de drukte in Le Marin, gooien we eerst het anker uit bij St. Anne, een lieflijk dorpje in de baai vóór de grote baai (een Cul-de-Sac, noemen ze zo'n binnenbaai) van Le Marin.

Om aan wal te komen moet de bijboot weer opgepompt worden. Die laten we elke keer leeg lopen. Margalliti heeft namelijk geen plaats om zo'n bootje aan dek te leggen. Vermoeiend, maar Jaap's spieren varen er wel bij.

We hebben wel een probleempje. Een gaatje in dit onmisbare attribuut. Langzaam loopt ie leeg. De bijboot is gemaakt van Hypalon; een prachtig materiaal vanwege de UV-bestendige kwaliteiten, maar het is zeer moeilijk te plakken. De reparaties laten steeds los. Maar nu hebben we echte 2-componenten Hypalon-lijm gevonden. Vloeibaar goud! Een mini-potje voor US$ 45,--!


Frankrijk

We maken de bijboot, "Margalliedje", vast aan de mooie, grote en stevige steiger vlak voor het betegelde en met bomen omzoomde kerkplein. Net alsof je in Frankrijk bent...! En dat klopt, want Martinique is gewoon een département (d'outre mer) van Frankrijk.

Dat verklaart dat de levenstandaard veel hoger is dan op de andere eilanden en dat verklaart ook de mooie steiger-pieren die we in elke baai van Martinique zien. Met dank aan Brussel!

Le Marin

Een plekje in de grote jachthaven van Le Marin is lastig te verkrijgen. Het is bomvol met boten van charter-maatschappijen. Voor drie dagen mogen we echter op een lege plek van Sunlight-charters liggen. Gelukkig maar, want we willen de voorraden aanvullen (camembert, rode wijn, croissants, etc..), een autootje huren en de accu's eens goed volladen aan de walstroom.

Dat laatste lukt maar gedeeltelijk. Als we na een dag toeren over het eiland terug komen, zien we dat onze stekker uit het electriciteits-kastje is verwijderd en dat er een andere stekker in zit. We volgen de stroomdraad en komen uit bij een charterboot van de concurrerende maatschappij. Haha, ze tappen dus klandestien elkaars stroom af. Fransen...!


Martinique - St. Pierre

Martinique - St. Anne


Hoewel we nooit iets afspreken, komen we wederom de Helena Christina tegen. En wederom wordt het erg gezellig!
Martinique bevalt ons wel. Misschien omdat het zoveel op Europa lijkt? Daar gaan we eens goed over nadenken. Er moeten knopen doorgehakt worden...


Club Med zit natuurlijk op het mooiste plekje van het eiland (op ons plekje na dan).




top

 vorige      volgende  

 naar BvZ overzicht